Yayıncılar ve Pazaryerleri için Reklam Sunucusu: Google Ad Manager, Lisanslı Çözüm ya da Kendi Sisteminiz

Reklam sunucusu, sitenizdeki ya da uygulamanızdaki bir alanı hangi reklamın dolduracağına karar veren ve sonucu sayan yazılımdır. Google Ad Manager'ı kullanabilir, AdButler veya Kevel gibi barındırılan bir reklam sunucusuna ödeme yapabilir, Revive Adserver gibi açık kaynaklı bir sunucu işletebilir ya da kendi sisteminizi geliştirebilirsiniz. Seçim çoğunlukla reklamı hangi kuralların seçtiğine ve gösterilenlerin ham kayıtlarının kimde durduğuna bağlıdır. Google ayrıca 17 Şubat 2027'den itibaren Ad Manager'ın banner reklamları sayma biçimini değiştiriyor; bu nedenle Ad Manager kullanan yayıncılar o tarihten önce gösterim bazlı sözleşmelerini gözden geçirmeli.

Bir reklam sunucusu ne yapar?

Bir sayfanın ya da uygulamanın doldurulacak bir reklam alanı olduğunda, reklam sunucusuna ne göstereceğini sorar. Reklam sunucusu, hedeflemeyi geçemeyen veya frekans sınırına ulaşmış reklamları eler, kalanlardan birini öncelik ve fiyata göre seçer. Ardından gösterimi kaydeder; gösterim, bir reklamın bir kez teslim edilmiş sayılmasıdır. Bu kayıt, yayıncının reklamverenlere gönderdiği rapora ve çoğu zaman faturanın temeline dönüşür.

Google Ad Manager. Yazılımı Google çalıştırır; reklam alanlarını ve rezervasyonları onun arayüzünde kurarsınız.

Reklam sunucusu bir SSP'den veya DSP'den nasıl farklıdır?

Talep tarafı platformu (DSP) reklamverenler adına reklam alanı satın alır, arz tarafı platformu (SSP) ise bir yayıncının reklam alanını aynı anda çok sayıda alıcıya sunar. Reklam sunucusu yayıncıya en yakın katmandır ve çoğu kurulumda belirli bir alan üzerinde son sözü söyler; kendi satış ekibinizin reklamverenlerle yaptığı anlaşmalar da buna dahildir.

Header bidding'de sayfa önce birkaç SSP'den teklif ister, ardından reklam sunucusunu çağırır. Ücretsiz header bidding yazılımı yayımlayan Prebid.org, bunun “çoğunlukla bir header bidding kütüphanesi olarak kullanıldığını” söylüyor ve bu kurulumu şöyle anlatıyor: “Prebid, reklam sunucusu çağrılmadan önce teklifleri toplar ve nihai kararı reklam sunucusu verir.” Prebid'in sayfada karar katmanı olarak da çalışıp kazanan reklamı kendisinin seçebildiğini de ekliyor. Ad Manager, Google'ın kendi açık artırmalarından gelen alıcıların, diğer rezervasyonlarınızla CPM üzerinden, yani bin gösterimin fiyatı üzerinden rekabet etmesine izin verir. Yardım sayfasına göre Ad Exchange veya AdSense “yalnızca diğer Ad Manager line item'larınızdan daha yüksek bir CPM sunabilirlerse teslim eder”.

Reklamverenler çoğu zaman reklamlarının nerede yayınlandığını izlemek için kendi ikinci reklam sunucularını da çalıştırır; bu yüzden tek bir kampanya genellikle iki ayrı rakam seti üretir. Bir örnek Google'ın Campaign Manager 360'ıdır; yardım sayfası bunu “reklamverenler ve ajanslar için web tabanlı bir reklam yönetim sistemi” olarak tanımlıyor.

Hedefleme, frekans sınırları ve hız ayarı (pacing) ne işe yarar?

• Hedefleme, bir reklamı kimin görebileceğine karar verir. Kurallar genellikle ülke, cihaz ve sitenin bölümünü, bir de elinizdeki kitle listelerini kullanır. Bir pazaryeri arama terimine ya da ürün kategorisine göre hedefleyebilir.
• Frekans sınırları, bir kişinin bir reklamı ne sıklıkla gördüğünü sınırlar. Ad Manager'ın yardım sayfası şöyle diyor: “Zamana dayalı bir sınır, kullanılabilir bir tanımlayıcı olmadan ayarlanırsa line item sunuma uygun olmaz.” Ayrıca “frekans sınırlarını varsayılan olarak sunulan koda göre uygular”; yani reklam kodu gönderildiği anda, reklam görünsün ya da görünmesin.
• AB'de sınırlar ayrıca rızaya bağlıdır. Kevel'in dokümantasyonu şöyle diyor: “GDPR kapsamında, istekte takip rızası iletilmedikçe Avrupa Birliği'ndeki reklam görüntüleyicileri için frekans sınırlama etkinleştirilmez.”
• Hız ayarı (pacing), bir rezervasyonu tarihlerine yayar. Ad Manager “line item'ın hedefine ulaşmasını sağlamak için teslimat hızını belirler”. Evenly ayarı %5'lik bir parametre uygular; bu yüzden günde 1.000 gösterimlik bir hedef, ilk gün 1.050'yi hedefler.
• Bir sınır ya da hız hedefi tuhaf davrandığında nedenini görmek için ham olaylara ihtiyacınız olur; bu yüzden her gösterim için neyin ve ne kadar süre kaydedildiğini sorun.

Bir reklam sunucusu edinmenin dört yolu nedir?

• Google Ad Manager, her line item türüne (reklam sunucusu içindeki tek bir rezervasyon) bir öncelik numarası verir ve yardım sayfası “Numara ne kadar düşükse öncelik o kadar yüksektir.” diyor. Trafiğin bir payı olarak satılan Sponsorluk line item'ı 4'te durur. Belirli sayıda gösterim olarak satılan Standart olanlar 6, 8 veya 10 alır; kendi tanıtımlarınızı taşıyan House olanlar ise 16 alır. Bu makaledeki tüm kaynaklar 9 Kasım 2026'da açıldı.
• Barındırılan (hosted) reklam sunucusu. AdButler, Kevel, Broadstreet veya Equativ gibi bir sağlayıcı yazılımı çalıştırır ve aylık ücret alır; ücret reklam isteği sayısına göre ya da sözleşmeyle belirlenir.
• Açık kaynaklı bir reklam sunucusu. Revive Adserver gibi bir yazılımı kendi sunucularınıza kurar ve çalışır durumda tutarsınız.
• Kendi reklam sunucunuz. Geliştiricileriniz ya da tuttuğunuz bir firma, kararı veren ve sonucu sayan sistemi yazar.

Google Ad Manager ücretsiz mi ve onu kullanarak nelerden vazgeçiyoruz?

Ad Manager'ın ücretsiz sürümü, yayıncının bulunduğu yere göre belirlenen aylık bir limite kadar ücretsizdir ve doğrudan anlaşmaları ile Google'ın kendi reklam talebini tek bir karar sürecinde birleştirir. Google'ın fatura sayfası, Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, Avustralya ve Yeni Zelanda'daki yayıncılar için 90 milyon video dışı gösterim veriyor. Birleşik Krallık, Almanya ve Hindistan'ın da aralarında bulunduğu uzun bir ülke listesinde bu rakam 200 milyon, diğer yerlerde ise 150 milyondur. Video reklam birimlerinde “konumdan bağımsız olarak ayda 800.000 gösterim limiti” vardır. Uygulama ve video envanteri dışında, Google Publisher Tag kullandığınızda “Ad Manager hem doldurulan hem doldurulmayan gösterimleri faturalandırır”; Google ayrıca Ad Exchange veya AdSense'in rekabet etmesine izin vermenin “Ad Exchange veya AdSense tarafından paraya çevrilen gösterimlerin faturalandırılmamasını sağlayabileceğini” belirtiyor.

Bu rakamların üzerinde Google, yayıncılardan “ücretli bir sözleşme yapmalarını” şart koşuyor. Fatura sayfasına göre, ödeme yöntemi eklemeden limitleri aşmayı sürdüren bir yayıncı salt okunur moda alınabilir. Daha sonra askıya alınabilir; bu durumda “reklam sunumunuz durabilir.” Google, Ad Manager hesabınızın Faturalama bölümünde bölgenize ait fiyat listelerinin göründüğünü söylüyor; limiti aşmadan önce onları okuyun.

Bir miktar kontrolden de vazgeçersiniz:

• Ham kayıtlar ek maliyetlidir ve süresi dolar. Ad Manager'ın Data Transfer dosyaları “kampanyalarınızdan toplulaştırılmamış, olay düzeyinde veri sağlar”. Bunlar “ek maliyetle gelir” ve “60 günden eski Data Transfer dosyaları Ad Manager'dan silinir.” Bunları düzenli olarak kendi depolama alanınıza kopyalayın.
• Reklamların seçilme ve sayılma kurallarını Google belirler. Tür ve öncelik “reklam seçiminde yalnızca bir etkendir”; kararın geri kalanını Google'ın sistemi verir. Sayım yöntemi Şubat 2027'de değişiyor.
• Ayrılmak emek ister. Rezervasyonlarınız ve reklam alanlarınız Ad Manager'da durur ve başka bir yerde yeniden kurulmalıdır; sayfalarınızdaki reklam kodunun da değiştirilmesi gerekir.

Google'a karşı açılan rekabet davaları yayıncılar için neyi değiştiriyor?

Bir reklam sunucusu seçen yayıncı için pratik soru, rakip reklam sunucularının Google'ın reklam borsası AdX'ten teklif alıp almayacağı ve ne zaman alacağıdır. Avrupa Komisyonu'nun 5 Eylül 2025 tarihli basın bülteni, Google'a €2,95 milyar para cezası verildiğini duyurdu ve “baskın yayıncı reklam sunucusu DFP'nin yürüttüğü reklam seçim sürecinde kendi reklam borsası AdX'i kayırmayı” gerekçe gösterdi. Google 14 Kasım 2025'te karara katılmadığını ve “itiraz edeceğini” söyledi. AdExchanger, DFP ile AdX'in Google Ad Manager içinde birleştirildiğini anlatıyor. ABD Adalet Bakanlığı 17 Nisan 2025'te bir federal mahkemenin Google'ın “açık web dijital reklam piyasalarında tekel kurarak rekabet hukukunu ihlal ettiğine” hükmettiğini açıkladı.

PPC Land'e göre ABD'li hakim 2 Eylül 2026'da Google'ın “AdX borsasını veya DFP yayıncı reklam sunucusunu satmasının gerekmeyeceğine” hükmetti. AdExchanger 16 Eylül 2026'da “AdX'in, DFP'ye verdiği koşullarla rakip yayıncı reklam sunucularına da gerçek zamanlı teklif sunması gerektiğini” bildirdi. 2 Ekim 2026'da iki taraf, anlaşmazlıkları hâlâ işaretli olarak önerilen bir nihai hükmü dosyaladı. AdExchanger 5 Ekim 2026'da Adalet Bakanlığı'nın rakip reklam sunucularına bağlantıyı kararın yürürlüğe girmesinden sonraki altı ay içinde, Google'ın ise on iki ay içinde istediğini ve hakim imzaladıktan sonra “herhangi bir şey yürürlüğe girmeden önce 60 günlük bir sürenin başlayacağını” bildirdi. 29 Ekim 2026'da en son güncellenen kamu dava dosyası kopyasında daha sonraki bir başvuru görünmüyor. Digiday, Google'ın sorumluluk kararına itiraz etmeyi planladığını bildiriyor.

Barındırılan reklam sunucusu ne zaman daha uygun olur?

Google'ın ürünü küçük bir satış ekibinin ihtiyacından fazlaysa ya da geliştiricileriniz reklamları bir API üzerinden yerleştirmek istiyorsa barındırılan (hosted) bir reklam sunucusu daha uygun olur. Küçük ölçekte Broadstreet ana sayfasında kendisini “Küçük Yayıncılar için Reklam Yöneticisi” diye tanıtıyor ve fiyat sayfasında başlangıç fiyatı olarak ayda $299 veriyor. Bir reklamverene gerçekten göndereceğiniz bir raporu görmek isteyin.

Fiyatları ek modüller dahil karşılaştırın. AdButler'ın fiyat sayfası planları reklam isteği sayısına göre boyutlandırıyor ve birkaç özelliği ayrıca satıyor. Hedefleme, ayda $275 artı $0,005 CPM'den başlayan bir ek modül olarak, “her bir reklam isteğine dair ayrıntılı veri” sunan Log Level Data ise ayda $1.100 artı $0,01 CPM'den başlayarak listeleniyor.

Kevel farklı çalışır. Bir API olarak, yani kendi yazılımınızın başka bir şirketinkini çağırma yolu olarak satılır; geliştiricileriniz onu sayfalarınızdan ve uygulamalarınızdan çağırır. Ana sayfası şöyle diyor: “Kevel API tabanlıdır; bu yüzden kullanıcı deneyiminize uyması için her şey tamamen esnektir.” Aynı sayfa, “reklamverenlerin kendi kampanyalarını planlamasını, satın almasını ve yönetmesini kolaylaştırdığını” söylediği Kevel Console'u listeliyor; bu yüzden ürünle hangi ekranların geldiğini, hangilerini ekibinizin geliştirmesi gerektiğini sorun.

Kevel kendisini “ticari medya platformu” olarak tanımlıyor ve perakendeciler, pazaryerleri, fintech'ler, seyahat markaları ve teslimat uygulamaları için bölümleri var; bu yüzden bir haber ya da içerik yayıncısı uygun olup olmadığını sormalı. O sayfada fiyat yok, bu yüzden bir satış görüşmesi bekleyin.

Bir sağlayıcı reklam sunucusunun yanında bir SSP de işletebilir. Equativ'in yayıncı sayfası, bağlı TV ürününde ikisini birlikte listeliyor. İkisinin birbirinden nasıl ayrıldığını sorun ve cevabı kendi rakamlarınızla karşılaştırın.

Açık kaynaklı bir reklam sunucusu ne zaman mantıklıdır?

Açık kaynaklı bir reklam sunucusu, onu bakımını yapabilecek personeliniz zaten varsa mantıklıdır. Revive Adserver'ın ana sayfası “İndirmesi ücretsiz, kullanımı ücretsiz.” diyor. GitHub deposunda “GPL-2.0 lisansı” görünüyor.

Revive'in güvenlik sayfası 2026'da şimdiye kadar üç güvenlik bildirimi listeliyor; sonuncusu 25 Haziran 2026 tarihli. Birinin her güncellemeyi uygulaması ve trafik zirvelerinde sunucuları ayakta tutması gerekir. Sizin tarafınızda bunu yapacak kimse yoksa, Revive'in sitesi “ayda $10 kadar düşük maliyetle” bir Hosted sürüm sunuyor. Yukarıdaki barındırılan sağlayıcılar diğer seçenektir.

Kendi reklam sunucumuzu geliştirmeli miyiz?

Evet, reklam kararı ürününüzün bir parçasıysa; örneğin arama sonuçlarında sponsorlu listeleme gösteren bir pazaryerinde. Burada reklam ve organik sonuç birlikte sıralanır, bu yüzden karar kendi alaka verilerinizi kullanmalıdır. Şunlardan herhangi biri de kendi sisteminizi geliştirmeyi haklı çıkarabilir:

• Reklam alanınız alışılmadık, örneğin kendi mekânlarınızdaki ekranlar ya da bir rezervasyon akışının içindeki alanlar gibi ve test ettiğiniz ürünler bunu reklamverenlerinizin ihtiyaç duyduğu şekilde sayamıyor
• Sözleşmeler veya veri kuralları, her karara ilişkin bilgiyi kendi sistemlerinizin içinde tutmanızı gerektiriyor
• Kendi ürününüzün içindeki reklamlarda, iki yıl sonra beklediğiniz hacimdeki ücretler, nöbet işi ve denetlenmiş raporlar dahil kendi sisteminizi işletecek bir ekipten daha pahalıya gelirdi

Sponsorlu listelemelerin bir orta yolu da vardır. Kevel'in dokümantasyonu, Auction-as-a-Service dediği bir deseni anlatıyor: “hangi ürünlerin veya listelemelerin gösterilmeye uygun olduğunu sizin belirlediğiniz, açık artırmayı, hız ayarını, bütçelemeyi, frekans sınırlamayı ve takibi o küme üzerinden Kevel'in yürüttüğü” bir model. Retail media ağlarına ilişkin makale bu kurulumu ele alıyor.

Sıradan web sitesi görüntülü ve video reklamlarında lisans ücretinden kurtulmak için kendi sisteminizi geliştirmekten kaçının. Doğrudan satış iş akışını, hız ayarını, tahminlemeyi ve reklamverenlerin itiraz ettiği raporları yeniden yazmış olursunuz; üstelik reklam borsalarına ulaşmak için yine bir yola ihtiyacınız olur. Sayım anlaşmazlığı da zayıf bir gerekçedir, çünkü yeni bir sistem karşılaştırılacak bir rakam daha ekler. Tarayıcı ve gizlilik değişiklikleri de lansmandan sonra gelmeye devam eder ve her biri için sizin tarafınızda birinin ilgilenmesi gerekir.

Gösterim sayıları reklam sunucuları arasında neden farklılaşıyor?

İki şirket aynı kampanyayı farklı sistemlerle, farklı anlarda sayar. Referans noktası, Interactive Advertising Bureau (IAB) ve Media Rating Council (MRC) tarafından yayımlanan, Ekim 2017 tarihli 7.1 sürümü Desktop Display Impression Measurement Guidelines'tır. Şöyle diyor: “Bir reklamın geçerli bir reklam gösterimi olarak sayılabilmesi için yüklenmiş olması ve en azından render edilmeye başlamış olması gerekir.” Sayfa sunulduğu anda saymak “reklam gösterimlerini saymak için kabul edilemez” bir yöntemdir.

Bu yönergeler, reklamı herhangi birinin görüp göremeyeceğini açık bırakıyor ve begin-to-render'ın “reklamın herhangi bir bölümünün ekranda görünür veya görüntülenmiş olmasını gerektirmediğini” söylüyor.

Görünürlük ayrı bir ölçüdür. MRC'nin masaüstü için Ağustos 2015 tarihli 2.0 sürümü Viewable Ad Impression Measurement Guidelines'ı, bir görüntülü reklamı piksellerinin en az %50'si kesintisiz bir saniye boyunca görünürdeyse ya da 242.500 piksel veya daha büyük görüntülü reklamlarda %30'u görünürdeyse görüntülenebilir sayar. Bir video reklam için iki kesintisiz saniye boyunca %50 görünürlük gerekir. MRC'nin mobil için ayrı yönergeleri vardır. Sözleşmenizin bu ikisinden hangisini sattığını kararlaştırın.

Google'ın rapor tutarsızlıklarına ilişkin yardım sayfası yaygın nedenleri sıralıyor ve bunlar her yolda geçerlidir:

• Sayım kuralları farklıdır. “Reklam sunucularının gösterimleri sayma ve geçersiz gösterimleri filtreleme yöntemleri farklıdır.” Geçersiz gösterimler botlardan ve faturalandırılmaması gereken diğer trafikten gelir.
• Reklam dosyasının kendisi olan kreatifin görünmesi zaman alır. “İlk line item isteği ile kreatifin görünmesi arasındaki gecikme, farklı sayımlara yol açabilir.”
• Reklam engelleyiciler bir reklamı “Ad Manager bir gösterimi zaten saydıktan sonra” bile durdurabilir.
• Raporlar karşılaştırılmadan önce aynı tarihleri ve aynı saat dilimini kapsamalıdır.
• Küçük bir kampanyada birkaç gösterim büyük bir fark gibi görünebilir. “Line item toplamda az gösterim sunduysa küçük bir sayısal tutarsızlık yüksek bir yüzde tutarsızlığına yol açabilir.”

Aynı sayfa, bir reklam sunucusu üçüncü tarafça barındırılan line item'ları teslim ettiğinde “%20'ye varan kampanya sapmalarının yaygın olduğunu” söylüyor. Campaign Manager 360 etiket kreatif türünde ise “Ad Manager, tutarsızlıkları %2 içinde azaltmak için gösterim sayımını koordine eder.” diyor. Campaign Manager 360'ın kendi yardım sayfası da aynı aralığı veriyor: “%20'ye varan tutarsızlıklar normal kabul edilir.”

Google Şubat 2027'de begin-to-render'a geçtiğinde ne değişiyor?

Google'ın yardım sayfasına göre, 17 Şubat 2027'den itibaren Ad Manager ve AdSense'te görüntülü envanter için gösterim ölçümü “count-on-download (COD) yönteminden begin-to-render (BTR) yöntemine geçecek”. Count-on-download, bir reklam indirilmeye başladığında gösterimi kaydeder. Begin-to-render ise kreatifin yüklenip render edilmeye başlamasını bekler. Native, uygulama ve video envanteri zaten bu yönteme uyuyor; dolayısıyla değişiklik web, mobil web ve bağlı TV'deki banner'ları kapsıyor.

Google “toplam görüntülü reklam gösterimlerinde bir düşüş fark edebilirsiniz” uyarısı yapıyor. Aynı trafik bu durumda satabileceğiniz daha az gösterim üretir. Belirli sayıda gösterim için yapılan bir rezervasyon hedefine ulaşmak için trafiğinizin daha büyük bir kısmını kullanır ve alan kısıtlıysa hedefin altında kalabilir. Gösterim bazlı herhangi bir sözleşmeyi yenilemeden önce, Google'ın önerdiği raporu çalıştırın; bu rapor, 12 Ağustos 2026'dan sonrası için reklam sunucusu gösterimlerinizi begin-to-render gösterimleriyle karşılaştırır.

Değişiklik alıcılarla farkları daraltmalıdır, çünkü Google bunun “reklamveren ortaklarınızın ve üçüncü taraf ölçüm sağlayıcılarının saydığı gösterimlerle tutarsızlıkları azaltmak için tasarlandığını” söylüyor. Başka bir reklam sunucusu kullanıyorsanız, sağlayıcısına bugün hangi yöntemle saydığını sorun.

Faturaya kimin rakamı karar veriyor?

Karar sözleşmeye aittir. IAB, doğrudan reklam alımları için Mayıs 2026'da yeni şartlar yayımladı ve Direct Buy Addendum 1.0 sürümü, tarafların “Siparişte Esas Ölçümü belirleyeceğini” söylüyor. Bir sipariş hiçbirini belirtmezse, taraflar yazılı olarak aksini kararlaştırmadıkça “Reklamı render eden reklam sunucusu veya ölçüm sistemi, mutabakat ve faturalandırma amacıyla Esas Ölçüm olarak hizmet eder”.

4A's ve IAB'nin 2010 tarihli 3.0 sürümü eski Standart Şartlar ve Koşullar hâlâ çevrimiçi ve bir yıl veya daha kısa medya alımlarını kapsıyor. O şablonun XIII. bölümü “Esas Ölçüm” yetkisini, sektör ölçüm yönergelerine uygun olduğu onaylanmış bir reklam sunucusuna verir. İkisi de uyumluysa, yayıncıya “otomatik, günlük bir raporlama arayüzü” sağlaması koşuluyla reklamverenin üçüncü taraf reklam sunucusu esas alınır. İkisi de uyumlu değilse ya da bu koşul sağlanamıyorsa, taraflar yazılı olarak aksini kararlaştırmadıkça yayıncının reklam sunucusu esas alınır.

İki şablon da sayımlar fatura dönemi boyunca %10'dan fazla ayrıştığında ve esas alınan sayım düşük olanı olduğunda bir mutabakat süreci başlatır. Sonrasında ne olacağı konusunda ayrışırlar. 3.0 sürümüne göre mutabakat başarısız olursa ajans, farkı eksik teslimat sayabilir ya da esas alınan sayım üzerinden “teslimata %10 yukarı yönlü bir düzeltme eklenmiş” hâliyle ödeme yapabilir. 2026 ek protokolünde sabit bir rakam yoktur: taraflar bir düzeltme üzerinde anlaşabilir, diğer sayımı kullanabilir ya da farkı eksik teslimat sayabilir. Kendi sözleşmeniz farklı bir şey söylüyor olabilir; bu yüzden her siparişte esas alınan sayımı belirtin ve seçeceğiniz reklam sunucusunun beklenen raporları üretebildiğini kontrol edin.

Bunu geliştirecek bir sağlayıcıya ya da firmaya ne sormalıyız?

• Sisteminiz bir gösterimi hangi anda sayıyor ve sattığımız her format için bu, IAB ve MRC yönergelerine uyuyor mu?
• Sayımınız dış bir kuruluş tarafından denetlendi mi ve güncel raporu görebilir miyiz?
• Olay düzeyindeki kayıtları dışa aktarabilir miyiz, maliyeti nedir ve bunları ne kadar süre saklıyorsunuz?
• Bir kişinin tanımlayıcısı yoksa ya da rıza vermemişse frekans sınırı ne yapar?
• Geçersiz trafiği nasıl filtreliyorsunuz ve nelerin ayıklandığını nasıl görebiliriz?
• Ayrıca bir SSP işletiyor ya da reklam talebi satıyorsanız, bu işin hangi reklamın kazanacağını etkilemesini nasıl önlüyorsunuz?
• Bunun bugün canlı bir sitede ya da uygulamada çalıştığını gösterebilir misiniz?

amBrain nerede devreye girer?

Bu blogu amBrain yayımlıyor ve bu tür işler yapıyor. Kendi sözleriyle: “amBrain reklam sunucuları geliştirir: hedefleme, frekans sınırlama ve raporlama.” İkinci bir satır sayım tarafıyla ilgili: “amBrain, reklam teknolojisi için olay analitiği pipeline'ları geliştirir: gösterim ve tıklama olaylarının toplanması, işlenmesi ve raporlanması.”

amBrain 2019'dan bu yana yazılım geliştiriyor. Müşterileriyle nasıl çalıştığı konusunda şöyle diyor: “Üç format: tam teslim, özel ekip ya da sizin ekibinize yerleşen mühendisler.” Mülkiyet konusundaki satırı ise şöyle: “Müşteri, yeniden kullanılabilir bileşenlerimiz dışında ürünün ve kodun tam mülkiyetini elinde tutar.” İmzalamadan önce bu bileşenlerin adlarıyla listesini isteyin.

Bu makale bir vaka çalışması değildir ve hiçbir müşteri işini anlatmaz. Yukarıdaki satırlar hiçbir müşterinin adını vermez ve buradaki hiçbir şey amBrain'in herhangi bir şirket için reklam sunucusu geliştirdiğini söylemez. Makale amBrain fiyatı ya da takvimi vermez ve alıntı yaptığı hiçbir sağlayıcıyla ilişki öne sürmez. Google, Prebid.org, Equativ, Broadstreet, AdButler, Kevel, Revive Adserver, IAB, MRC, 4A's, Avrupa Komisyonu ve ABD Adalet Bakanlığı kendi sayfalarından, mahkeme başvurusu kamuya açık bir dava dosyası kopyasından, PPC Land, AdExchanger ve Digiday ise basın haberleri olarak anılıyor.

Bu da hukuki tavsiye değildir. İmzalamadan önce satıcı sözleşmelerini ve reklam şartlarını bir avukata okutun ve Google davalarının hangi aşamada olduğunu kontrol edin. amBrain kısa listenizdeyse, ona da diğer firmalara sorduğunuz soruları sorun.